ผมตั้งใจจะกลับบ้านมานานแล้วครับ บ้านของผมเป็น อำเภอเล็กๆ ใน จ.อุบล แต่มันกว้างกว่ากรุงเทพฯ เป็นไหนๆ
อยากน้อยถ้าผมบังเอิญอึดอัด แต่เชื่อสิ พ่อแม่ยังอยู่ข้างผม ..

หลายคนบอกว่าอยากอยู่กับคนที่เรารักให้นานที่สุด..
แต่คุณนั่นแหละเลือกที่จะเดินจากไป..

พ่อแม่ไม่เคยไล่เราออกจากบ้าน .. มีแต่เราดิ้นรนหนีจากบ้านเอง
แล้วจะโทษว่าเวลา มีน้อยได้อย่างไร..

บ้านของเรา เรารักบ้านเรา… ผมกำลังจะกลับไป.. Welcome home boy..